Sırtıma yapıştı gecenin soğukluğu. Sonbaharın kandıran havasındayım. Sadece sonbahar mı? Herkes birilerine yalan söylüyor. Ben de kendime…
Beynim artık düşünceler çöplüğü. Bir tarafım hep Sezar. Yok etmeye azmetmiş bir Hitler büyütüyorum içimde. Kendimi beğenmiş Firavunlarım var. Taş üstünde taş bırakmayacak Cengiz Han’ı zor zapt ediyorum. Pandoranın kutusu çoktan açıldı. Ve Raskolnikov cinayeti işlemek üzere. Güzel de yaşlı kadının suçu ne?
Bir de her şeye kulp takan Freud… On’dan beridir içimdeki buhran, daha bir süsledi kendini. İçimdeki lağım çukurunun kapağı çoktan açıldı artık…
Diğer tarafımda Mesihlerim sürekli kavga halinde. Kurtarıcının hangisi olacağına karar veremiyoruz. Cemil Meriç, bayağıdır konuşuyor ve oldukça öfkeli. Marx, yerini pek beğenmedi. Galiba anlaşamayacağız. Polyanna, yine bir şeyler anlatıyor bana. Ama inandırıcılığından şüpheliyim. Narkissos, sürekli beni tahrik ediyor. Az kaldı kendime aşık olacağım işi gücü bırakıp. Koren Horney, bu iyi ve ümit var tarafımın, aslında acziyetimin bir oyunu olduğunu söylüyor. Hemen kovuyorum. Ne yani, bu kadar da sahte olamam ya… Derken atıyla Don Kişot geliyor soluk soluğa. Dur diyorum, onlar düşman değil bizimkiler. Anlayacağınız bu tarafta da işler karışık. Kim ne diyor belli değil.
Ve hava hala soğuk. ‘İkiyüzlü sonbahar’…
Muharrem EROĞLU
|
